Platform
De adapters zijn de zichtbare helft. De andere helft is het platform erachter: een portaal waarin je je eigen sleutels uitgeeft, je eigen verbindingen ziet, je eigen configurator instelt, en leest hoe je aanvraag bij EasternGraphics er werkelijk voor staat. Dat platform is de reden dat een nieuwe verbinding een installatie is en geen traject.
Onboarding
Verbindingen
Vier schermen, en elk ervan bestaat omdat het alternatief was dat je ons een mail moest sturen.
Vier tegels in de volgorde die je ook echt aflegt: abonnement, sleutel, verbinding gezien, versie bij. Een tegel die nog niet af is zegt wat de eerstvolgende handeling is in plaats van je te laten gissen. Dat is meteen het antwoord op het half ingerichte account: je logt in en leest wat er aan de hand is.
Platform, site, versie, status en wanneer de verbinding voor het laatst gezien is, met een waarschuwing zodra er een nieuwere release klaarstaat. Status en versie staan bewust vast: de status bepaalt wat er gefactureerd wordt, dus kon je je eigen verbinding op genegeerd zetten, dan was de teller waardeloos. Dat zeggen we liever dan het te verbloemen. Wat je per verbinding wél instelt is de configurator, en dat is de volgende kaart.
Maak een sleutel, plak hem in de plugin, en de verbinding meldt zich vanzelf. Intrekken kan wanneer je wilt. De rauwe sleutel bestaat op precies één moment en wordt één keer getoond: wij bewaren alleen een zoek-hash en een bcrypt-hash, dus kwijt betekent intrekken en een nieuwe maken. Beide handelingen komen in een audit trail.
Je pCon.ui-gatekeeper komt uit je eigen licentie, dus die stel je zelf in. Het portaal controleert hem server-side bij EasternGraphics: of het id überhaupt bestaat, of jouw domein al op hun whitelist staat, en of je instantie eindigt in de winkelwagen of in een offerteaanvraag. Je leest de echte stand in plaats van hem aan ons te vragen.
Daaronder zit het configuratorprofiel: interfacetaal, taal van de fabrikantdata, btw-land, achtergrond van de scene, lengte-eenheid, of de prijs zichtbaar is. Je account houdt de standaard en elke shop mag afwijken, want dit beschrijft de inbedding en niet de licentie. Een consumentenshop en een B2B-shop komen daar op andere antwoorden uit. Je zet het in het portaal en niet in de plugin.
De adapters staan niet op wordpress.org of packagist, dus ze hebben een eigen updatekanaal. Dat kanaal is ook het incassomiddel, en juist daarom is het de moeite waard om precies te zijn over wat het wel en niet doet.
Loopt een abonnement af, dan meldt de plugin dat aan de beheerder en werkt hij gewoon door. Hij krijgt alleen geen updates meer. Er zit niets in de code dat een shop kan uitschakelen waar je al voor hebt betaald.
Platform, versie, pakket, checksum en publicatiedatum kunnen niet wijzigen. Verwijderen wordt geweigerd en depubliceren ook. Iets corrigeren betekent een nieuw versienummer, dus de build die je vorige maand installeerde is nog steeds diezelfde build.
De adapter controleert de hash van het pakket voordat er iets uitgepakt wordt. WordPress krijgt zijn update in het gewone updatescherm, Magento een private Composer-repository, Odoo dezelfde JSON-check. Elk platform op de manier die het verwacht.
Je bureau installeert dit en wordt er daarna eigenaar van. Dit is wat ze willen weten voordat ze ja zeggen, en ze kunnen het allemaal nakijken.
Catalogus, bridge en updates hebben elk een vastgelegd contract met een versienummer dat zegt wat een adapter mag aannemen. Antwoorden dragen eenX-Pcon-Contract-header, en de vormen zijn met tests vastgepind, dus een brekende wijziging kan niet stilletjes meeliften.
Een nieuwe adapter wordt tegen het contract geschreven en niet door een bestaande plugin na te lezen. Daarom is een tweede shopplatform of een tweede ERP een adapter en geen tweede product.
De pCon-licentie verbiedt crawlen, dus op de recursieve catalogusdoorloop zitten harde grenzen voor aantal artikelen en diepte. Die verhogen vraagt een reden. Dat houdt jouw licentie buiten de problemen, niet alleen de onze.
Een lijst met wat er niet is zegt meer dan een lijst met functies, want hier merk je of het past bij hoe jij werkt.
De status en de versie van een verbinding zetten wij, want dat is de factuur. Denk je dat een verbinding verkeerd geteld wordt, zeg het dan, dan passen wij het aan onze kant aan. Alles wat de inbedding beschrijft is van jou.
De verbinding met de diensten van pCon zelf blijft achter het platform. Jij stelt je gatekeeper in, want die is van jou, en niets daaronder.
Wij maken je gebruiker aan en geven het wachtwoord door. Een uitnodigingsstroom heeft pas zin als klanten zichzelf kunnen aanmelden, en dat hangt net zo goed van EasternGraphics af als van ons.
In het portaal staan je sleutels, je verbindingen en je configurator. Heb je nog geen account, dan is de intake de weg naar binnen.